Jada bada ilargialdi bat Jakes jaio zela, sinisteak ere lanak ditu, dida batean pasa bait zaizkigu egun hauek. Lehenengo egunak gogorrak izan direla ezin uka, Evaren erditze gogorraren ondorioak, nekeak, lo faltak, Jakesen negar saio etengabeak, titia ondo hartuko al duen jakin ezinaren kezka, umearen pisuaren gorabeherak, kezkak, kezkak eta kezkak......Gainera ez dakit zenbat urtetan gaixotu gabe ibili den honek, zer okurrituko eta gripea harrapatzea!! Noiz eta orain, umea jaio berritan, eta txerri gripearen psikosiak gizartea erabat aztoratu duenean. En fin.... eskerrak une horiek segituan ahaztuak gelditzen diren, hor subkonszientean nonbait urrun, gure ttikiyan edozein imintzio edo keinuren aurrean. Halaxe gaude beraz, baba dayola, pozez gainezka, txoatxoa inda. Hona hemen gure ttikiyan zenbait argazki. Muxuak denoi hiruron partez!!
4 comentarios:
alaaaaaaaaaaa!
blogera sartu eta horrelakoak aurkitzeak egundoko bixipoxa ematen dio edonori. mila esker, olatxo!!!
prediktorrean bi marra arrosa ikusi orduko dena arrosa kolorekoa bihurtzen dela dirudi, baina argi dago olatxok ederki islatzen dituen kezka eta beldur horiek ere hor daudela. baina irribarre batek dena gainditzen du, e?!?!?!
biba zuek, segi baba dayola (daizuela), animo, eta gozatu! muxu handi bana!
Oso mutil polita... BEGIYAK ITXI'HITZAK ALDIYAN BEHIN, TXIKITO!!
Oso pijama polita ta aitatxon nikiya're PARE-PAREKUA (" hor subkonszientean nonbait urrun")....
PADRE DE FAMILIAn nikiya!!!
QUÉ BUENO!
Zuek karneyhueson ikusteko irrikitan gatxabek.
PD: Peter Griffin baina natualoua izango ote haiz. Astik propiyo-propiyo erregalautakua, bakizue, aita-momentu latzetan morala iyotzeko....
Ooooooo! Jateko moukua!!!!!!! Animo. Kezkak, kezkak... bai, baina barrua epel-epel.
Muxu hiruroi.
oooooooooooooooooooooooo!
Publicar un comentario